Met focus aanbrengen in je acties en je boodschap, sluit je geen coachees uit, maar het zorgt
er wel voor dat je minder druk bent. Sander Goethals introduceert de luilekkercoachee: de coachee
die je met minimale moeite aan je kunt binden en die zich begrepen voelt door jou.
Ja, dat is ook zoiets’, verzucht ze. ‘Ik word zo moe van dat gezeur over doelgroep.’ Tegenover me zit een mopperende Carina. Geïrriteerd gaat ze verder. ‘Iedereen kan toch op enig moment in zijn leven behoefte hebben aan een klankbord? Iedereen kan toch vastlopen? Een coach zou voor heel veel mensen een heel goed idee zijn’, beëindigt ze haar pleidooi.
We zitten in een coachgesprek dat gericht is op het ondernemerschap van Carina. Specifieker is haar vraag hoe ze weer energie kan krijgen van haar coachpraktijk. Ze heeft het gevoel dat randzaken het hebben overgenomen. Zo zegt ze over haar social media: ‘Ja, daar ben ik mooi druk mee.’ Als ik haar vraag
naar wat ze zoal post, komen we op het onderwerp bloggen. Daarover zegt ze: ‘Geen idee meer waar ik het voor doe en het kost me ook flink veel energie.’ Op sombere toon vertrouwt ze me toe: ‘Soms zit ik een halve dag naar het lege scherm te staren voordat ik kan bedenken waar ik het nu weer over moet gaan hebben.’
De luilekkercoachee
Als ik met coaches spreek over stressvrij ondernemen is mijn kernboodschap dat stress rond het ondernemerschap vermindert als je weet wat je moet doen en hoe je het moet doen. Doe kennis op over het ondernemerschap en scherp je ondernemersvaardigheden aan. Precies zoals je het coachvak ook geleerd hebt en daar steeds beter in wordt naarmate je meer vlieguren maakt. Als je lukraak maar wat doet en steeds het wiel aan het uitvinden bent, kun je er best druk mee zijn. Het sleutelwoord is dan ook: focus.
Daarom begon ik tegen Carina over het concept van de luilekkercoachee. Dit is een coachee die zich er al van bewust is dat
hij een probleem heeft en dat coaching de oplossing is. Het enige wat je dan moet doen, is ervoor zorgen dat jouw coaching onder de aandacht komt en aanspreekt. Dat is minder hard werken dan dat je iemand ervan bewust moet krijgen dat zijn situatie beter kan en vervolgens hem ervan moet overtuigen
dat niet een zelfhulpboek, training of het zoveelste Hapinezz artikel de oplossing is, maar dat een coachingtraject de route naar een beter leven is. Voor het aansluiten bij de luilekkercoachee hoef je dus minimale moeite te doen.
Ik zette mijn verhaal kracht bij door een voorbeeld. Als je vlees probeert te verkopen aan een vegetariër, dan heb je een lang en lastig gesprek. Als je datzelfde vlees probeert te verkopen aan een stel negentienjarige jongens die om twee uur ’s nachts op zaterdag uit een kroeg komen, dan verloopt dat gesprek vermoedelijk een stuk soepeler.
Wat fijn! Deze coach begrijpt mij!
Terug naar coaching. Daar betekent dit concept van de luilekkercoachee het volgende: als je wilt dat jouw verhaal over jouw coaching aanspreekt, zul je focus moeten krijgen over op wie je dit verhaal moet afstemmen. Je moet weten wie je probeert aan te spreken, zodat deze groep mensen het gevoel krijgt: ‘Wat
fijn, deze coach begrijpt mij!’ Coaches vinden dit heel spannend om te doen, want ze willen geen coachees missen. Dat is natuurlijk begrijpelijk. Maar het wil ook niet zeggen dat als je een richting kiest waar je op focust, dat je dan heel hard nee gaat verkopen aan anderen. Je sluit niemand uit, je brengt
alleen focus aan in je boodschap en in je acties.
Als je alleen die dingen doet die er echt toe doen, ben je minder druk. En als je de resultaten behaalt die je wilt, dan voel je ook nog eens minder druk, ook al ben je dat misschien niet echt. In mijn gesprek met Carina had dit de volgende uitwerking. Ik vroeg haar of ze mensen ging helpen met een probleem dat ze ervaren of met een doel dat ze nastreven. In het geval van Carina ging het om mensen helpen met een probleem. Vervolgens vroeg ik haar welke mensen dit probleem hadden. Om dit kracht bij te zetten, vroeg ik haar de ogen te sluiten en letterlijk een beeld te krijgen van voor wie ze het doet. Samen kleurden we dit beeld steeds verder in tot we genoeg detail hadden. Ik nodigde haar uit om dit beeld ook voor ogen te houden als ze aan de slag ging met haar verhaal. Dat was het onderwerp voor de volgende sessie.
Van FOMO naar JOMO
Carina was er nog steeds van overtuigd dat heel veel mensen baat zouden hebben bij coaching. Ook vond ze eigenlijk wel dat dit haar coaching moest zijn, maar ze ervaarde rust toen ze haar publiek beperkt had tot mensen voor wie ze de meeste toegevoegde waarde had.
Ze kreeg er weer lol in om te bedenken hoe ze precies deze groep mensen nog meer zou kunnen helpen. En nu ze specifieker was in haar onderwerp waarop ze kon ze dit lekker uitdiepen in de blogs die ze schreef. Er ontstond zelfs een e-book, zo veel had ze te delen hierover. Ze straalde als ze weer een situatie in de praktijk had gevonden die aansloot bij wat ze wilde overbrengen en maakte daar korte video’s over die ze deelde op social media. Ze had weer contact
met de vakidioot in zichzelf en het enthousiasme dat dit losmaakte, werkte aanstekelijk en zorgde ervoor dat ze die mensen aantrok die zich in haar verhaal herkenden, die connectie met haar maakten en geholpen werden. Ze maakte zich niet meer druk om alle mensen die niet aansloegen op haar site, ze bloeide op van de mensen die ze wel raakte.